czytaj dalej na tej stronie

Rodzaje skrzyń biegów

Rodzaje skrzyń biegów mechaniczne - zmianę przełożeń uzyskuje się za pomocą przekładni zębatych.

Są to popularne skrzynie z ręczną dźwignią zmiany biegów.

Koła przekładni pozostają w ciągłym zazębieniu. Odpowiednie przełożenie, a zatem i drogę przepływu mocy w przekładni, wybiera się poprzez system synchronizowanych sprzęgieł, sterowany drążkiem zmiany biegów.

W starych konstrukcjach skrzyń biegów, które nie były wyposażone w synchronizatory, zmiana biegów była procesem wielostopniowym (tzw.

"podwójne wysprzęglanie"): rozłączenie sprzęgła głównego zmiana biegu na luz i ponowne wsprzęglenie międzygaz ? chwilowe podniesienie prędkości obrotowej wału silnika w celu wyrównania prędkości obrotowych kół przekładni wysprzęglenie i wybór odpowiedniego biegu wsprzęglenie Sekwencyjne - rodzaj skrzyń mechanicznych, stosowanych w motocyklach oraz rzadziej w samochodach, w których zmiana przełożenia realizowana jest za pomocą dźwigni, mającej możliwość jednorazowo zmiany tylko o jeden bieg (w górę lub w dół).

Po zastosowaniu sterowania za pomocą elektroniki, trafiły również do samochodów. Hydromechaniczne - zmianę przełożenia uzyskuje się za pośrednictwem zmiany szybkości krążenia cieczy w przekładni hydrokinetycznej i przekładni zębatej, zwykle planetarnej.

Są to zazwyczaj automatyczne lub półautomatyczne skrzynie biegów. Bezstopniowe - przełożenie realizowane jest za pomocą pasa klinowego specjalnej konstrukcji, opasującego dwie pary kół stożkowych, które rozsuwając się, lub zsuwając powodują płynną zmianę przełożenia. Jego wartość w takiej konstrukcji może być dowolna w pewnych granicach.
Stosowane głównie w kombajnach oraz nowoczesnych ciągnikach rolniczych, a także w skuterach. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Skrzynia_bieg%C3%B3w

Samochód zgodnie z przepisami

czytaj dalej na tej stronie
Układ hamulcowy pojazdu to wszystkie elementy mające na celu zatrzymanie pojazdu będącego w ruchu a także utrzymanie go w miejscu np.
na pochyłości.

Samochód zgodnie z przepisami musi być wyposażony w dwa układy hamulcowe: podstawowy (roboczy) ? uruchamiany nogą poprzez naciśnięcie pedału hamulca.

Hamowanie odbywa się tylko w czasie, gdy hamulec jest naciskany (układ monostabilny) dodatkowy (awaryjny; potocznie: ręczny) ? hamulec ten służy głównie jako hamulec postojowy w celu zabezpieczenia pojazdu przed zjechaniem z miejsca postoju.

W razie awarii hamulca podstawowego ma on za zadanie awaryjne wyhamowanie pojazdu. Hamulec awaryjny jest aktywowany, w zależności od rozwiązania, ręką lub nogą. Działa on od momentu włączenia aż do momentu jego wyłączenia (układ bistabilny). Spis treści 1 Hydrauliczny układ hamulcowy 2 Pneumatyczny układ hamulcowy 3 Mechaniczny układ hamulcowy 4 Włącznik światła stop 5 Zobacz też Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/System_hamulcowy_samochodu

Historia motoryzacji w Polsce

Historia motoryzacji w Polsce (1900-1939) Policjant kieruje ruchem w Warszawie, listopad 1939 Początki motoryzacji sięgają okresu sprzed I wojny światowej.
W Warszawie w przededniu wybuchu wojny było zarejestrowanych 400 samochodów.

Między poszczególnymi zaborami wyraźne były różnice w jakości dróg, jak i w zasadach ruchu drogowego (przykładowo w Austro-Węgrzech obowiązywał ruch lewostronny). W 1924 było w Polsce 7500 samochodów, w 1927 16 0002, w 1929 29 4233, w 1931 27 0002, w 1935 24 8213.

W okresie międzywojennym liczba automobilów w Polsce wzrosła do ponad 40 000, co jednak nadal stawiało Polskę na dalekiej pozycji pod względem ilości samochodów (należy pamiętać, że wówczas około 70% wszystkich samochodów na świecie znajdowało się w USA). Na przeszkodzie rozwojowi motoryzacji stała bardzo słaba jakość ówczesnych dróg, jak też mała zamożność społeczeństwa.
Zaczęła się rozwijać komunikacja autobusowa, jednak kryzys gospodarczy w latach 1929?1935 spowodował pewien regres w motoryzacji, przykładem tego zjawiska może być liczba taksówek, która przed wybuchem II wojny światowej nie zdołała przekroczyć stanu z roku 1929. W drugiej połowie lat dwudziestych wprowadzono w Warszawie sygnalizację świetlną, a w pewnym momencie liczba aut w stolicy osiągnęła liczbę 3500.
Znaki drogowe w Polsce pojawiły się w 1927 r., jednak prawidłowa jazda była wówczas egzekwowana jedynie w obrębie miast4.

Pierwsze stacje benzynowe w Polsce (zwane pompami) pojawiły się w 1924 w Warszawie (wcześniej benzynę kupowało się w aptekach i składach chemicznych).

Na słabo zaludnionych, wielkich obszarach Kresów jeszcze w latach 30.
rzadka sieć stacji benzynowych uniemożliwiała normalne korzystanie z samochodu5.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Motoryzacja.